Schroeder City

Moje wirtualne miasto

Herbarz rodowy

Larysza

POL COA Larysza

Alternatywne nazwy: Larysa, Laryssa, Larissa, Larysz, Boryszow, Gleszyn, Lemiesz

Najstarsze wzmianki i wyobrażenia: Jest to jeden z najstarszych polskich herbów szlacheckich, znany w średniowieczu i wymieniony przez Długosza. Paprocki twierdzi, że herb Larysza był wymieniany w dawnych dokumentach i przywilejach, wspomina o nadaniu w 1264 r. Jankale Laryszy tytułu hrabiego, powołując się na wpis w statucie Przyłuskiego. Najstarsza wzmianka o herbie w źródłach pisanych pochodzi z 1446 r.

Blazonowanie wg Kaspra Niesieckiego (Herbarz Polski): Powinny być dla lemiesze podle siebie, końcami do góry i ostrzem na bok obrócone, w czerwonym polu, na hełmie trzy pióra strusie.

Legenda herbowa wg Kaspra Niesieckiego (Herbarz Polski): Od Laryssy miasta w Tessalji imienia tego nabył, jeszcze przed narodzeniem Chrystusa Pana; gdy bowiem Sarmatowie, Mesi nazwani, wpadłszy do Włoch, z Tessalji i Laryssy miasta, w zdobyczy, wiele ludzi nabrali, wkrótce Sarmacya niemi osadzona, która przedtem mało co pożytkowała, dla nieumiejętności uprawiania roli, żyzną została (…) temu tedy, który największym był powodem do tej zyzności, nadano w herbie lemiesze. Albo też znać (…), w ten czas nadany, kiedy Sarmatowie częstemi Rzymian wycieczkami zirrytowani, wpadłszy do Włoch, miast kilka dobywszy, z ziemią ich zrównali, a potem miejsce to zorawszy, solą zasiali, wynalezcy tego sposoby, w nadgrodę lemiesze w herbie.

Legenda herbowa wg Bartosza Paprockiego w interpretacji Niesieckiego (Herbarz Polski): O początkach tego klejnotu, dwojakie swoje zdanie przytacza, pierwsze: Piast prawi na tron Polski wyniesiony, matki swojej familiantów tym uczcił herbem (…) Drugie: Jaromir, prawi książę Czeski, uchodząc przed bratem Wratysławem, do Bolesława Śmiałego Króla Polskiego przyszedł; Wratysław niekontentując się tem, że brata z Czech wygnał, jeszcze za nim ścigając z wojskiem w Polskę się zaciekł; wyprawił się przeciw niemu Bolesław gdzie ciągnąc z wojskiem, napadł na człowieka, dwa lemiesze do kowala dla naprawy niosącego, wdawszy się z nim w dyskurs Król, nie tylko to od niego usłyszał, że go przez las jako świadomy tam wszystkim ścieszek obiecał szczęśliwie przeprowadzić, ów człowiek; ale też i do zwycięztwa dopomódz: przededniem tedy czołgając się do obozu Czeskiego, gdy na ubezpieczonego i snem twardym zmorzonego nieprzyjaciela trafił, wszystkie im konie zabrał, co Bolesław obaczywszy, ruszył z wojskiem na Czechów, i z koni wyzutych i jeszcze rozespanych snadno zwyciężył: przetoż za tę wysługę Laryssie, tak się miał zwać przodek tego herbu, też same lemiesze w herbie nosić pozwolono, które przedtem na sobie dźwigał.

Legenda herbowa wg Zbigniewa Leszczyca (Herby Szlachty Polskiej): Wkroczył Wratysław w 1062 r. na czele wojska do Polski. Bolesław Śmiały wyruszył mu na przeciw i spotkał kmiotka, który dwa lemiesze niósł do kowala. Zapytany o drogę, ofiarował się wojsko królewskie przez bór przeprowadzić. Po drugiej stronie lasu obozowali Czesi. Wieśniak ów, który nazywał się Larysz, przededniem zakradł się do obozu nieprzyjaciół i uprowadził konie przedniej straży, poczem Bolesław uderzył na Czechów i pobił ich na głowę. W nagrodę za usługi Polsce w tej bitwie oddane, dostał Larysz herb Larysza z rozległą posiadłością na Śląsku.

Kontakt z autorem

Jeśli masz dla mnie propozycję współpracy na gruncie programistycznym lub genealogicznym, chcesz podyskutować lub masz do mnie jakąś inną sprawę - zachęcam do kontaktu mailowego.

Nawiązanie współpracy