Karśniccy herbu Jastrzębiec, występujący nierozłącznie z przydomkiem Fundament, to jedna z rodzin, która nie od dziś sprawia problemy genealogom. Przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, iż kilka gałęzi tego rodu dziedziczyło fragmenty tych samych wsi i zaścianków (obok Karsznic Wielkich istniały Karsznice Olbrachtowe, Rakowskie i Białe vel Jakuba Białego) i używało podobnego zestawu imion. Do tego dochodzili jeszcze inni krewni, którzy też dziedziczyli na fragmentach rodowych wsi, używający na przemian nazwiska Karśnickich z innymi, m.in. Młodawscy, Wolscy, Magnuscy, Wstowscy czy Pruszkowscy. Chyba musieli sami mieć problem z odróżnianiem swoich krewnych od dalszych familiantów, bowiem od drugiej połowy XVI wieku zaczęli do nazwiska dodawać przydomki, utrwalone do dziś. Tak oto powstały linie Sasin-Karśnickich (ci wyszli z Karsznic Białych), Dońda-Karśnickich Duch-Karśnickich i nasza, czyli Fundament-Karśniccy (siedzących na Karsznicach Olbrachtowych).

Z ustalonej i pewnej genealogii wyniki, iż protoplastami Fundament-Karśnickich są bracia Daniel i Wojciech używający przydomku Krupa. Czasem dla odróżnienia Wojciech używał także przydomku Polewka. Relacje rodzinne znamy z zapisów z lat 1554-55 dotyczących przekazywania sobie fragmentów Wstowa, Karsznic Olbrachtowych i Swędzieniejewic między braćmi, by finalnie większość fragmentów przekazać synowi Daniela – Jakubowi. Mówimy tu jednak o maleńkich częściach, takich jak jeden łan, jedna kwarta czy nawet jej pół. Często też były ty maleńkie skrawki, bez poddanych.

Jakub, żonaty najpierw z bliżej nieznaną Elżbietą, a następnie z Jadwigą Zaleską (nieustalonego herbu), córką Macieja, miał następujące dzieci: Annę, wydaną za Andrzeja Swędzieniewskiego, Zofię, dwukrotnie zamężną z Kasprem Młodawskim i Stanisławem Pszczółeckim, Wojciecha, żonatego z Troją Łobodzką i Barbarą Radoszewską, Sebastiana, Świętosława, także dwukrotnie żonatego z Jadwigą Mniszek-Młodawską i Małgorzatą Potworowską, Jakuba, którego żoną była Elżbieta Łobodzka i kontynuatora naszej linii przodków – Wawrzyńca.

Wawrzyniec ożenił się z Anną Kamocką herbu Jelita (o tej rodzinie więcej przeczytać można w monografii im poświęconej Link), córką Mikołaja. Miał z nią dwóch synów: Jana i kontynuującego naszą linię przodków Wojciecha. W tej linii skończyła się praktyka ciągłych wymian karłowatych fragmentów wsi rodowych. W 1592 roku Wawrzyniec zrezygnował ze swych dziedzicznych części na rzecz braci Wojciecha, Jakuba i Świętosława, a następnie musiał udać się w inne strony województwa sieradzkiego, bowiem w 1617 roku funkcjonował już jako dziedzic dóbr Zabłocie w powiecie sieradzkim. Na tych dobrach zapisał 350 złotych polskich swojej żonie.

Wojciech żonaty był z Zofią Górecką herbu Dołęga, córką Tomasza z Galewic i Barbary z Pakosławskich herbu Prawdzic. Galewice z których pisali się Góreccy, Wojciech otrzymał od teścia w dzierżawę. Dobra galewickie wchodziły w skład parafii w Cieszęcinie. Wspominam o tym dlatego, że zachowały się XVII-wieczne księgi metrykalne. Widnieje wśród nich wzmianka o śmierci Wojciecha i jego pochówku w dniu 18 marca 1685 roku.

Wojciech i Zofia mieli dwie córki Helenę, wydaną za Jana Wolickiego oraz Jadwigę, która została żoną Chryzostoma Mikołaja Myszkowskiego (brata Jadwigi z Myszkowskich Masłowskiej, o której znaczeniu dla naszej rodziny przeczytać można w monografiach poświęconym Masłowskim herbu Samson Link oraz Myszkowskim herbu Jastrzębiec Link) i dwóch synów – Tomasza, sędziego ostrzeszowskiego, żonatego z Marianną Uleską i Marianną Wybranowską, oraz kontynuującego naszą linię przodków – Andrzeja.

Andrzej został zapamiętany jako pierwszy urzędnik w rodzinie. Był bowiem w latach 1689-1707 łowczym wieluńskim. Ponadto, w 1699 roku był deputatem do Trybunału Koronnego, a pod koniec życia pełnił też urząd starosty kiełczygłowskiego (konsens królewski otrzymał w 1700 roku). Posiadał Lipnik, Ożegów, Wolę Rudlicką, Siemkowice i Chorzew. Andrzej i jego brat związali swoją karierę z potężnym rodem książąt Denhoffów, którzy w miejscowości Kruszyna (dziś powiat częstochowski, wówczas wieluński) wznieśli jedną ze swoich reprezentacyjnych rezydencji, gdzie odbyło się m.in. wesele króla Michała Korybuta i Eleonory Habsburżanki. Wicestarostą dóbr kruszyńskich był wówczas Mikołaj Ulejski z Bogusławic herbu Ostoja, późniejszy teść obu braci Fundament-Karśnickich. Wspomniałem wcześniej o Mariannie – żonie Tomasza. Drugą z sióstr Ulejskich – Teofilę Zofię Bogumiłę wydano za Andrzeja, którego teść oddał też w dzierżawę Bogusławice.

Dzięki rodzinie Lubomirskich (późniejszych właścicieli Kruszyny) zachowały się XVII-wieczne księgi metrykalne z tej parafii. Znajdujemy tam akt ślubu Andrzeja i Teofili, datowany na dzień 26 listopada 1679 roku. Wśród świadków wymieniany jest m.in. Zygmunt Wiktor Denhoff, późniejszy podskarbi nadworny litewski. Także wśród tamtejszych dokumentów widnieje akt chrztu kontynuatora naszej linii przodków - Zygmunta Jana, ochrzczonego 22 czerwca 1687 roku. Oprócz niego, mieli oni jeszcze Karola, Aleksandra, Pawła, kapitana wojsk królewskich, ożenionego z Anielą z Masłowskich Świrską oraz Antoniego, łowczego bielskiego, żonatego z Marianną Wierusz-Kowalską.

W okolicach 1689-1690 roku Teofila z Ulejskich Karśnicka zmarła, bowiem w dniu 30 grudnia 1690 Andrzej ożenił się ponownie – z Jadwigą Kalińską, z którą miał syna Konstantego, dwukrotnie żonatego z Zofią Deszniak i Teresą Rozwadowską oraz córkę Annę, wydaną za Józefa Myszkowskiego, kolejnego brata Jadwigi z Myszkowskich Masłowskiej.

Andrzej Fundament-Karśnicki zmarł w Borownie, 6 maja 1709 roku.

Jedyny syn Andrzeja - Zygmunt Jan piastował w latach 1720-1741 godność podczaszego wieluńskiego. Po 1716 roku ożenił się z Anną Cieńską herbu Pomian, córką Marcina, pułkownika królewskiego, bohatera bitwy wiedeńskiej w 1683 roku oraz Jadwigi Pstrokońskiej herbu Poraj (Cieńskim Link i Pstrokońskim Link poświęcone są oddzielne monografie). Tego bowiem roku występuje ona jeszcze jako panna w akcie chrztu syna organisty kolegiaty wieluńskiej (Macieja Zwierzchowskiego), w którym chrzestnym był również Zygmunt. Co ciekawe, Zygmunt widnieje tam jako łowczy bielski, a Anna – podkomorzanka wieluńska, a nie sieradzka (jej ojciec oprócz tytułów wojskowych piastował godność podkomorzego sieradzkiego. Podkomorstwo wieluńskie miało wtedy wakat).

Dziećmi Zygmunta i Anny z Cieńskich byli Piotr – po ojcu podczaszy wieluński, czterokrotnie żonaty z Zofią Tarnowską, Angelą Rychłowską, Franciszką Ostrowską i Antoniną Radolińską oraz kończąca naszą linię przodków z rodu Fundament-Karśnickich – Gertruda.

Getruda została żoną Karola Boromeusza Masłowskiego herbu Samson, podstolego wieluńskiego, a następnie wojskiego ostrzeszowskiego i wieluńskiego. Dzieje ich potomków oraz przodków domu Masłowskich przedstawione są w monografii poświęconej tej rodzinie Link.